Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών

Αποτελεί ένα από τους πιο επιβλητικούς υπαίθριους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας και έναν από τους καλύτερους στον κόσμο. Πρώτα πρέπει να επισκεφθείτε πρώτα το μουσείο στο οποίο θα δείτε πολλά σημαντικά ευρήματα και θα πάρετε χρήσιμες πληροφορίες για τη μετέπειτα περιήγησή σας.
Εδώ υπάρχει το αρχαίο στάδιο όπου τελούνταν τα Πύθια κάθε 4 χρόνια. Το στάδιο χτίστηκε τον 5ο π.Χ. αιώνα αλλά είχε ξύλινα εδώλια. Στη σημερινή του μορφή το έφτιαξε ο Ηρώδης ο Αττικός το 2ο μ.Χ. αιώνα οπότε και φτιάχτηκε και η επιβλητική είσοδός του. Επίσης υπάρχει ο δωρικός ναός του Απόλλωνα στον οποίο βρισκόταν το άδυτο της Πυθίας. Ο ναός είχε αρχικά χτιστεί τον 6ο αι. π. Χ. αλλά ξαναχτίστηκε τον 4ο αι. μ.Χ. Άλλα σημαντικά μνημεία είναι τα ίχνη της Ιεράς Οδού, οι ‘Θησαυροί’ από πολλές πόλεις, όπου φυλάσσονταν τα αναθήματα προς το μαντείο, το Γυμνάσιο, η Προναία Αθηνά και η Κασταλία πηγή. Ολόκληρος ο χώρος περιβάλλεται από τις Φαιδριάδες Πέτρες, τους γνωστούς κάθετους βράχους ενώ τα κτίσματα είναι χτισμένα πάνω στην πλαγιά και έχουν υψομετρική διαφορά που φτάνει τα 200 μέτρα.
Μερικά ακόμα από τα γνωστότερα μνημεία του αρχαιολογικού χώρου είναι: ο θησαυρός των Αθηναίων, ο πολυγωνικός τοίχος των Δελφών, ο θησαυρός των Σιφνίων, η Στοά των Αθηναίων, το Αρχαίο Θέατρο και το Αρχαίο Στάδιο.

Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινά, 8:00-15:00 (Τελευταία είσοδος 14:15).
Εισιτήρια
Ολόκληρο: €6, Μειωμένο: €3
Ενιαίο Εισιτήριο: Ολόκληρο: €9, Μειωμένο: €5
Ισχύει για: Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, Δελφοί

 

Το μαντείο των Δελφών

Λειτουργία του μαντείου
Ο Απόλλωνας αντιπροσωπευόταν από τρεις ιέρειες όταν το μαντείο ήταν στην ακμή του αλλά αργότερα μόνο από μία, την Πυθία, που αρχικά ήταν μια νέα παρθένα, ενώ αργότερα έπρεπε να ήταν πάνω από 50 χρόνων.
Η Πυθία επιλεγόταν ανάμεσα από γυναίκες που ζούσαν στους Δελφούς ή τις γύρω περιοχές και έλεγε τις προφητείες της αφού πριν είχε εξαγνιστεί στην ιερή πηγή Κασταλία.

Οι προφητείες μετατρέπονταν σε στίχους και δίνονταν σε όποιον τους είχε ζητήσει. Αυτή η τελετή γινόταν μόνο μια φορά το χρόνο στα γενέθλια του Απόλλωνα, στις 7 του Βυσίου μήνα (Φεβρουάριος) και αργότερα στις 7 κάθε μήνα εκτός των τριών του χειμώνα.
Ιστορία του μαντείου
Το μαντείο χρονολογείται από την Μυκηναϊκή περίοδο αλλά η φήμη του μεγάλωσε στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. Κάθε 4 χρόνια, για να τιμήσουν τη νίκη του Απόλλωνα εναντίον του Πύθωνα, γίνονταν στους Δελφούς οι αγώνες των Πυθίων. Οι αγώνες περιλάμβαναν διαγωνισμούς, αθλητικούς και μουσικούς, αναπαραστάσεις της μάχης ανάμεσα στον Απόλλωνα και τον Πύθωνα, θυσίες και παιάνες.

Εξαιτίας της μεγάλης σημασίας του μαντείου, αποτέλεσμα της θρησκευτικής και πολιτικής δύναμης που είχε αποκτήσει μέσα στα χρόνια, πολλοί πόλεμοι ξέσπασαν για τον έλεγχο της περιοχής και του πλούτου που είχε μαζέψει. Οι πιο σημαντικοί ήταν τέσσερις, που ονομάστηκαν "ιεροί πόλεμοι" και έγιναν από το 600 μέχρι το 339 π.Χ. και στους οποίους συμμετείχαν μερικοί από τους μεγαλύτερους αρχηγούς της αρχαίας Ελλάδας, όπως ο Φίλιππος της Μακεδονίας.
Το μαντείο υπέστη πολλές ακόμα καταλήψεις και λεηλατήσεις μέχρι το τέλος της χιλιετηρίδας, από Έλληνες. Πέρσες, Γαλάτες και την ρωμαϊκή αυτοκρατορία.  Το 83 π.Χ., οι Μαίδες από τη Θράκη, λεηλάτησαν το ναό και το ιερό πυρ που έκαιγε για αιώνες σβήστηκε. Τελικά, το μαντείο καταλήφθηκε από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία το 191 π.Χ. και έμεινε υπό την κυριαρχία τους μέχρι την παρακμή του στα Βυζαντινά χρόνια.

 

Αρχαιολογικός χώρος Δωρίδας

Από την δωρική Τετράπολις (Ερινεός, Βόιον, Πίνδος, Κυτίνιον) έχουν σωθεί τμήματα της οχύρωσης των ακροπόλεων τους. Αυτά βρίσκονται στους σημερινούς οικισμούς της Γραβιάς, των Καστελλίων, του Αποστολιά και του Οινοχωρίου σε υπαίθριο χώρο ο οποίος είναι προσβάσιμος στους επισκέπτες.

 

Αρχαιολογικός χώρος Καλλίου

Η αρχαία πόλη καλύφθηκε από την τεχνητή λίμνη του Μόρνου και έμεινε μόνο η ακρόπολη είναι επισκέψιμη.

 

Αρχαιολογικός χώρος Λιλαίας - Πολύδροσο

Ήταν λατρευτικός χώρος προς τιμήν του ποτάμιου θεού Κηφισού απ’ όπου και πηγάζει ο ομώνυμος ποταμός. Σήμερα έχουν σωθεί πολλά αξιόλογα τμήματα αυτών των ναών. Η πρόσβαση είναι εύκολη με αυτοκίνητο.

 

Αρχαιολογικός χώρος Άμφισσας

Περιλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι ερειπίων της αρχαίας οχύρωσης και λείψανα της αρχαίας πόλης. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι διαρκώς επισκέψιμος. Η αρχαία πόλη καταστράφηκε το 338 π.Χ.  Το αρχαίο υλικό που υπήρχε διάσπαρτο μετά την καταστροφή του 338 π.Χ. ενσωματώθηκε στο τείχος κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής ανοικοδόμησης. Σήμερα είναι ευδιάκριτα τα τμήματα της βασιλικής μεσαιωνικής οχύρωσης που είχαν κτιστεί με ορθογώνιους αρχαίους λίθους με συνδετική ύλη και συμπληρώματα από μικρότερες πέτρες.
Παλαιοχριστιανικό Βαπτιστήριο
Κατασκευάστηκε τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. και είναι κυκλική αίθουσα πρώιμης βασιλικής με μωσαϊκό δάπεδο. Αποτελείται από δύο κυκλικές αίθουσες που συγκοινωνούσαν με διάδρομο μεταξύ τους, εκ των οποίων σώζεται η μία, ενώ η άλλη καταστράφηκε για να θεμελιωθεί ο μητροπολιτικός ναός Άμφισσας. Η εποχή κατασκευής της κυκλικής αίθουσας στο τέλος του 4ου αιώνα συμπίπτει με την περίοδο ακμής της πόλης.

 

Αρχαιολογικός χώρος Κίρρας

Βρίσκεται στον κόλπο της Ιτέας, στην έξοδο της κοιλάδας του Πλειστού ποταμού προς τον Κορινθιακό, όπου μεγάλες οδικές αρτηρίες από τη Θεσσαλία, τη Βοιωτία και τη δυτική Ελλάδα διασταυρώνονταν με τους θαλάσσιους δρόμους από την Πελοπόννησο και τα νησιά.
Διατηρούνται διάσπαρτα μνημεία από την αρχαία πόλη ένα μέρος των οποίων βρίσκεται ακόμα και μέσα στη θάλασσα. Μέσα στη θάλασσα διατηρείται τοίχος από τις εγκαταστάσεις του αρχαίου λιμανιού και σε μικρή απόσταση, στην πλατεία Εμποροπανήγυρης, τα θεμέλια κτίσματος, που αποδίδονται σε νεώριο, χώρο αποθήκευσης του εξοπλισμού των πλοίων.
Στη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων υπήρχε παλαιοχριστιανική βασιλική με βαπτιστήριο, λουτρά και παράλιο μεσαιωνικό πύργο, που κατασκευάσθηκε από ογκόλιθους του αρχαίου λιμανιού. 

 

Αρχαιολογικός χώρος Τολοφώνος

Σώζονται εκτεταμένα ερείπια οχυρώσεων και οικισμών που καλύπτουν, χρονικά, περίοδο από τα Mυκηναϊκά έως τα Mεσαιωνικά χρόνια.
Είναι τα λείψανα της αρχαίας πόλης Οιανθείας στο λόφο "Πίθα" ή Aγία Παρασκευή όπου τοποθετείται και η Bιτρινίτσα των Bυζαντινών και Mεσαιωνικών χρόνων.

 

Αρχαιολογικός χώρος Γαλαξιδίου

Στο αρχαίο Χάλειον διατηρούνται ορατά σε αρκετά σημεία τμήματα του οχυρωματικού τείχους της αρχαίας πόλης, που χρονολογείται στα τέλη του 4ου αι. π.Χ.
Ήταν κτισμένο ισοδομικά με μεγάλους ορθογώνιους λίθους στη βραχώδη χερσόνησο ανάμεσα στα δύο λιμάνια, είχε σκοπό τον έλεγχο του θαλάσσιου δρόμου του Κορινθιακού κόλπου και της σημαντικής οδικής αρτηρίας από την Πελοπόννησο προς την κεντρική Ελλάδα και ανέδειξε το Χάλειον στο ασφαλέστερο λιμάνι του Κορινθιακού κόλπου.
Το 1830 τμήμα του τείχους στο νότιο λιμάνι κατεδαφίσθηκε για να κατασκευασθεί η προκυμαία και οι ογκόλιθοι του ερειπωμένου τείχους που χρησιμοποιήθηκαν είναι ορατοί μέχρι σήμερα. Υπήρχαν επίσης δύο φυσικά σπηλαιώδη ορύγματα, που στους ρωμαϊκούς και παλαιοχριστιανικούς χρόνους διαμορφώθηκαν σε ταφικούς θαλάμους με λαξευμένες σαρκοφάγους.