Το φρούριο και το Βυζαντινό τείχος

Χρονολογείται τον 4ο αι. μ.Χ. αι κτίστηκε από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α' (379 - 395 μ.Χ.) για λόγους οικονομικό-στρατιωτικούς αφού από εδώ περνούσε η Εγνατία οδός. Είναι κτισμένο με λίθους και ισχυρά κεραμοκονία. Οριζόντιες στρώσεις τεσσάρων βησάλων ενισχύουν την συνοχή του. Η πρώτη απέχει από το σημερινό έδαφος περίπου 1μ., ενώ η επόμενη επαναλαμβάνεται μετά το 2μ. Είχε συνολικά δεκαέξι πύργους, από τους οποίους οι δώδεκα ήταν ορθογωνικοί και οι τέσσερις κυκλικοί στις γωνίες του. Το ύψος του έφτανε στα 9,60μ. Είχε δυο κύριες εισόδους στην νοτιοδυτική και την νοτιοανατολική πλευρά, ενώ υπήρχαν και δυο μικρότερες. Με την πάροδο των αιώνων και την καταστροφή των γειτονικών οικισμών, χάρη στην προστασία που πρόσφερε, έγινε πόλος έλξης για τους πληθυσμούς της περιοχής.
Το τείχος έμεινε ανέπαφο ως το 1363 όταν οι τούρκοι, κατά την διάρκεια των εισβολών τους, κατέστρεψαν ένα μέρος του κάστρου και έχτισαν με τις πέτρες του τζαμιά. Στην συνέχεια οι Βούλγαροι, το 1910 κατεδάφισαν τους πύργους και ένα μεγάλο μέρος του τείχους που είχε απομείνει. Σήμερα παραμένει ένα παραμελημένο μνημείο
Μέσα στα όριά του, στο βορειοδυτικό άκρο, είναι κτισμένο το Μητροπολιτικό Μέγαρο σε βυζαντινό ρυθμό.

 

Πύργος του ωρολογίου

Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και χτίστηκε στα 1884, την εποχή του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ. Στην δεκαετία του 1950 πήρε την σημερινή του μορφή. Πίσω από τον πύργο υψώνεται ο μιναρές του τεμένους Γενί Τζαμί, από τον εξώστη του οποίου ο μουεζίνης καλεί τους πιστούς του Ισλάμ στην προσευχή. Στο προαύλιό του στεγάζεται η θρησκευτική αρχή των μουσουλμάνων της Ροδόπης, η Μουφτεία Κομοτηνής. Το εσωτερικό του Γενί Τζαμί είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες, αρκεί να τηρήσουν ορισμένους τυπικούς κανόνες, όπως το βγάλσιμο των παπουτσιών κ. α.
Στην νοτιοδυτική πλευρά του συγκροτήματος πύργου-τεμένους βρίσκεται η πεζοδρομημένη εμπορική οδός Ερμού, ενώ στην βορειοανατολική πλευρά, στην πλατεία Ηφαίστου, είναι συνωστισμένα τα εργαστήρια του λευκοσιδήρου, τα γνωστά τενεκετζίδικα.

 

Ιστορική σημαία της Κομοτηνής

Είναι η σημαία που φιλοτέχνησαν μέσα σε μια νύχτα οι κυρίες της Φιλόπτωχου Αδελφότητας, για να κυματίσει ως εθνικό σύμβολο στην πόλη, ύστερα από 550 χρόνια τουρκικής κατάκτησης, στην πρώτη απελευθέρωσή της, στις 14 Ιουλίου 1913. Η ημερομηνία αυτή έχει κεντηθεί με λευκή μετάξινη κλωστή πάνω στη σημαία. Προ της βουλγαρικής καθόδου που ακολούθησε, ο κρητικός λοχίας Γ. Παπαηλιάκης διέσωσε την σημαία και την μετέφερε στην Κρήτη, όπου θα παρέμεινε κρυμμένη για επτά χρόνια και μόνο μετά την οριστική απελευθέρωση της 14ης Μαΐου 1920, εστάλει στον δήμαρχο Κομοτηνής, Απόστολο Σούζα. Τότε προστέθηκαν πάνω στο σώμα της δύο νέες ημερομηνίες η 19η Αυγούστου 1913, όταν τα ελληνικά στρατεύματα, κατ΄ επιταγήν της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, εγκατέλειψαν την πόλη και η 14η Μαΐου 1920, οπότε και έπνευσε ο άνεμος της ελευθερίας.
Με την επίσκεψη του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Κομοτηνή, κεντήθηκε πάνω της μία νέα ημερομηνία: 8 Μαΐου 1930. Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου η σημαία μεταφέρθηκε από τον Κομοτηναίο Νικόλαο Μακαρώνη στην Θεσσαλονίκη και έμεινε κρυμμένη στο εσωτερικό ενός ξηλωμένου στρώματος. Αργότερα κεντήθηκε και νέα ημερομηνία, η 9η Σεπτεμβρίου 1944.
Η ιστορική σημαία, θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα εθνικά κειμήλια της Κομοτηνής. Σήμερα φυλάσσεται σε ειδική προθήκη στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ στις 14 Μαΐου, την ημέρα της απελευθέρωσης, προπορεύεται (αντίγραφό της) τιμητικά όλων των τμημάτων που παρελαύνουν.

 

Δάσος της Νυμφαίας (Περιαστικό δάσος) και τουριστικό περίπτερο

Βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την βορεινή πλευρά της Κομοτηνής. Καλύπτεται κυρίως από πεύκα και είναι ιδανικός τόπος για περίπατο, άθληση ή ξεκούραση. Υπάρχουν διαμορφωμένοι χώροι με κιόσκια, τραπεζάκια, παγκάκια, πλακόστρωτα μονοπάτια, κρήνες, γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ και τένις. Στο σημείο του σημείο υπάρχει το ομώνυμο Βυζαντινό κάστρο, όπου υπάρχει το Τουριστικό Περίπτερο της πόλης.
Κάτω, απλώνεται η απέραντη θάλασσα, ο κάμπος της Ροδόπης με τα τρία μεγάλα ποτάμια, που ρέουν τα νερά τους προς το Θρακικό πέλαγος και προς την Βιστωνίδα και την λίμνη Μητρικού. Στο βάθος, υψώνεται η κορυφή του Ισμάρου και όταν ο ορίζοντας είναι γαλήνιος και ανοιχτός, διακρίνονται οι ορεινοί όγκοι της Σαμοθράκης, της Θάσου και του Αγίου Όρους.
Η τοποθεσία κλείνεται από τις πλαγιές της Ροδόπης που τις διασχίζουν φαράγγια και χαράδρες, με επιστέγασμα τον ατίθασο όγκο του Παπίκιου Όρους.
Το κτίσμα του Τουριστικού Περιπτέρου, περιλαμβάνει αίθουσες Ισογείου 300 τ.μ. όπου λειτουργούν εστιατόριο, καφετερία και σνακ-μπαρ. Ακόμη περιλαμβάνει βοηθητικούς χώρους 230 τ.μ., υπόγεια αίθουσα 350 τ.μ. αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, για σεμινάρια, διαλέξεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ περιβάλλεται από κοινόχρηστους χώρους 350 τ.μ., και διαθέτει και ευρύ χώρο για στάθμευση αυτοκινήτων.