Αρχαιολογικός Χώρος Αβδήρων

Βρίσκεται σε απόσταση 25 χλμ. από την πόλη της Ξάνθης και είναι η πατρίδα του μεγάλου φιλόσοφου της αρχαιότητας Δημόκριτου, Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ηρακλής ίδρυσε την πόλη και της έδωσε το όνομα αυτό, για να τιμήσει τη μνήμη του συντρόφου του Άβδηρου, ο οποίος σκοτώθηκε από τα άλογα του Διομήδη. Η πόλη ιδρύθηκε από Ίωνες άποικους των Κλαζομενών της Μικράς Ασίας τον 7ο π.Χ. αιώνα και στη συνέχεια η αποικία ενισχύθηκε από κατοίκους της Ιωνικής πόλης Τέω. Η πόλη γνώρισε τεράστια πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη, μετά τους Περσικούς Πολέμους και υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μέλη της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Αργότερα τα Άβδηρα κυριεύτηκαν διαδοχικά από τους Τριβαλλούς, τους Μακεδόνες, του Σελευκίδες και τους Πτολεμαίους. Το 170 π.Χ. τα Άβδηρα καταλαμβάνονται από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ξεκίνησε η σταδιακή παρακμή της πόλης. Τον 6ο αιώνα η πόλη μετονομάστηκε σε Πολύστυλο και κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε βορειότερα, στη θέση Παλιόχωρα. Οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων ξεκίνησαν το 1950. Τα σημαντικότερα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων είναι η περιοχή της δυτικής πύλης και το τείχος του 4ου αιώνα π.Χ., ένα συγκρότημα ρωμαϊκών κατοικιών στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα και η “Οικία των Δελφινιών” μία οικία κλασικής εποχής, που διαθέτει ψηφιδωτό δάπεδο με δελφίνια. Πολύ σημαντικά είναι επίσης και τα ευρήματα που αποκαλύφθηκαν στην τοποθεσία όπου βρισκόταν το λιμάνι της πόλης, όπου είναι διακριτά τμήματα των τειχών του 7ου π.Χ. αιώνα, ένα υπαίθριο ιερό γυναικείας θεότητας και τάφοι του Ελληνιστικού νεκροταφείου. Ο αρχαιολογικός χώρος των Αβδήρων είναι επισκέψιμος καθημερινά, τις πρωινές ώρες.

 

Πολύστυλο (Αβδηρα)

Βρίσκεται ακριβώς πάνω από το Αρχαίο λιμάνι.
Το "ΠΟΛΥΣΤΥΛΟΝ" (Βυζαντινή Ακρόπολη των Αβδήρων), είναι γνωστή από τον Επίσκοπο της Δημήτριο (879 μ.Χ). και απλώνεται στο παραθαλάσσιο γήλοφο με το όνομα Μπολούστρα. Πήρε το όνομα της από τους στύλους των Αρχαίων ερειπίων και υπήρξε αρκετά σημαντική οχυρωματική πόλη κυρίως κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο.
Είχε μεγάλη ακμή σαν επισκοπή η οποία υπαγόταν στην Μητρόπολη Φιλίππων μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα. Οι ανασκαφικές έρευνες των τελευταίων χρόνων, ανέδειξαν τον επισκοπικό ναό , ένα μονόχωρο ναό, μια κοιμητηριακή Βασιλική εκτός των Βυζαντινών Τειχών, το λουτρό και μερικές οικίες.